Co to jest Monotonic Row w 2048?

A rząd monotoniczny w roku 2048 to wiersz, którego wartości kafelków zmieniają się tylko w jednym kierunku podczas czytania — albo rosną, albo spadają i nigdy nie robią obu. 512, 256, 128, 64 jest monotoniczny; 512, 64, 256, 128 nie, ponieważ 64 odwraca trend i zatrzymuje 256. Monotoniczny rząd można zawsze złożyć w kierunku jednego końca, co zapobiega blokowaniu się deski 2048.

Jak wygląda monotoniczny rząd na prawdziwej planszy

Obie plansze poniżej zawierają te same dziesięć płytek. Jedyną różnicą jest to, że dwójka z nich zamieniła się miejscami w dolnym rzędzie. Ta jedna zamiana stanowi różnicę pomiędzy planszą, na której pozostało kilka fuzji przed wygraną, a deską, która utknęła.

Monotoniczny — każdy rząd jest uporządkowany
4
2
8
16
32
64
1024
512
256
128
Zepsuty — 256 odwraca bieg
4
2
8
16
32
64
1024
256
512
128

Po lewej: w dolnym rzędzie widnieje liczba 1024, 512, 256, 128 — zawsze spadająca. Po prawej: jest to 1024, 256, 512, 128, które rośnie na drugim stopniu. Model 512 utknął teraz za modelem 256, z którym nigdy nie będzie mógł się połączyć.

Przeczytaj także lewą tablicę wzdłuż jej kolumn — 1024, 8, 4, następnie 512, 16, 2, następnie 256, 32, następnie 128, 64. Każda kolumna również spada. Kiedy rzędy oraz wszystkie kolumny są monotonne, każda płytka na planszy ma swoje miejsce.

Dlaczego monotoniczne rzędy powodują kaskadę łączenia

Płytki łączą się tylko z identycznym sąsiadem, więc rząd jest zdrowy, gdy jego równe wartości można połączyć bez żadnych przeszkód. Weź dolny rząd 64, 32, 16, 16 na tablicy zakotwiczonej w lewym dolnym rogu i przesuń trzy razy w lewo:

Start
64
32
16
16
Po przesunięciu 1 (+32)
64
32
32
Po przesunięciu 2 (+64)
64
64
Po przesunięciu 3 (+128)
128

Cztery płytki stały się jedną i rząd został opłacony 32 + 64 + 128 = 224 punkty podczas uwalniania trzech komórek. Nie wydarzyło się nic sprytnego: ponieważ wartości były już uporządkowane, każde połączenie dało dokładnie takiego partnera, na jakiego czekała płytka po lewej stronie. Na tym polega cała mechaniczna zaleta monotoniczności – uporządkowany rząd składa się w siebie za darmo.

Jedna zasada kształtuje rozwój sytuacji: pojedyncze przesunięcie rozwiązuje każdą parę tylko raz. Liczba 32 utworzona przy pierwszym przesunięciu nie może zostać ponownie scalona przy tym samym przesunięciu, nawet jeśli liczba 32 znajduje się tuż obok niej. Dlatego właśnie uporządkowany rząd układa się kaskadą w trzech ruchach, zamiast zapadać się w jednym, i dlatego nigdy nie należy zakładać, że rząd zakończy się po jednym machnięciu.

Ile ta przerwa cię właściwie kosztuje

Teraz porównaj rząd 64, 16, 32, 16. Przesuń w lewo i w ogóle nic się nie dzieje: nie ma dwóch równych sąsiadów, więc nie ma żadnego scalania ani przesuwania płytek. Przesunięcie nie jest nawet liczone – 2048 powoduje pojawienie się nowego kafelka tylko wtedy, gdy coś faktycznie się poruszyło – więc wiersz tam pozostaje, kosztując komórkę przez resztę gry. 32 wciśnięte pomiędzy dwie 16-tki to przerwa: powstrzymuje ich przed jakimkolwiek spotkaniem. W miarę mnożenia się przerw na planszy kończą się legalne połączenia i gra się kończy.

Monotoniczny nie oznacza, że każdy rząd przebiega w ten sam sposób

To jest punkt, który ludzi podnieca. Monotoniczny oznacza „nie zmienia kierunku”, a nie „schodzi od lewej do prawej”. 4, 8, 16, 32 oraz 32, 16, 8, 4 oba są rzędami doskonale monotonicznymi. Liczy się to, że rząd nigdy się nie podwaja.

Dlatego powyższa plansza jest poprawna, mimo że jej rzędy wydają się nie zgadzać: dolny rząd opada od lewej do prawej, a rząd nad nią wznosi się od lewej do prawej. Przeczytaj je od końca do końca, a utworzą jeden ciągły, opadający łańcuch, który obraca się przy ścianie – i właśnie o to chodzi wzór węża jest. Jeśli zamiast tego zmusisz każdy rząd do opadania od lewej do prawej, łańcuch będzie musiał przeskoczyć z prawego końca jednego rzędu z powrotem na lewy koniec następnego i nie ma machnięcia, które mogłoby przenieść płytkę przez tę szczelinę.

Jak naprawić zepsuty rząd

Nie możesz odsunąć nie na miejscu płytki, więc zamiast tego powiększaj ją, aż będzie pasować do jednego z sąsiadów. Nakarm uwięzioną płytkę pasującym partnerem z rzędu obok niej, połącz ich tak, aby podwoiła się, a odwrócenie zniknie. Zrób to w ruchu, w którym to zauważysz: każde dodatkowe przesunięcie wokół przerwy powoduje dodanie płytek na problem i sprawia, że ​​wiersz jest trudniejszy do odprężenia.

Uruchom to na połamanej tablicy powyżej, gdzie w dolnym rzędzie widnieje liczba 1024, 256, 512, 128:

  1. Włóż drugie 256 do kolumny nad osieroconą i przesuń w kierunku dolnego rzędu. Dwie 256 łączą się i powstaje rząd 1024, 512, 512, 128 — znów już monotonnie.
  2. Przesuń w lewo. Dwa modele 512 łączą się w model 1024, a za nimi wsuwa się model 128: 1024, 1024, 128. Nowy 1024 nie może połączyć się z narożnikiem 1024 podczas tego przesunięcia, ponieważ płytka utworzona w wyniku połączenia jest zablokowana na resztę tego ruchu.
  3. Przesuń ponownie w lewo. Dwa 1024 stają się 2048w rogu, a obok 128.

Naprawa jest warta 256 + 512 + 1024 + 2048 = 3840 punktów i wygrywa grę. Zignoruj ​​przerwę przez kilkanaście ruchów, a te dwie komórki wypełnią się niepowiązanymi kafelkami, 256 nie ma gdzie rosnąć, a ta sama plansza to strata.

Utrzymywanie monotonii rzędów w praktyce

  • Utrzymuj spójność głównych kierunków przesuwania — w lewo i w dół, w lewym dolnym rogu . Spójność pozwala uporządkować wartości bez konieczności zastanawiania się nad nimi.
  • Traktuj czwarty kierunek jako zabroniony. Odsunięcie się od kotwicy powoduje upuszczenie świeżych 2 i 4 na środek najwyższych rzędów, co jest najczęstszym sposobem pojawienia się przerwy.
  • Natychmiast połącz bezpański spawn w kierunku kotwicy. 2, które wyląduje w środku rzędu, nie jest jeszcze przełomem, ale staje się nim w momencie, gdy większa płytka osiada na jego drugim brzegu.
  • Sprawdź rząd, a nie płytkę. Przed każdym przesunięciem przeczytaj dolny rząd od lewej do prawej i zapytaj, czy nadal działa tylko w jedną stronę. Zajmuje to sekundę i wychwytuje prawie każdy błąd.
  • Nie łącz zbyt chętnie małych płytek. Złożenie 2 i 4 obok kręgosłupa pozostawia luki, które pozwalają na przetasowanie dużych płytek w następnym ruchu.

Wiersze monotoniczne, kotwica narożna i wąż to jedna dyscyplina opisywana na trzy sposoby: kotwica decyduje, od których wartości końcowych odejdą, monotoniczność jest tym, czego potrzebuje każdy wiersz, a wąż jest tym, co otrzymujesz, gdy każdy wiersz i kolumna ma to na raz. The przewodnik po wzorach płytek pokazuje wszystkie trzy na pełnych planszach, i jak uniknąć zakończenia gry pokazuje, co zrobić, gdy awarii nie da się naprawić.

Powrót do wszystkich często zadawanych pytań