Czy 2048 r. staje się twardszy jak ty?

Nie — 2048 nie ma krzywej trudności. Rozmiar siatki, zasady łączenia i szanse na pojawienie się 90/10 są dokładnie takie same w tysięcznym ruchu, jak i w pierwszym. Trudniejsza jest plansza, którą zbudowałeś: każda duża płytka, którą utworzysz, jest osierocona, dopóki nie wyprodukujesz drugiej płytki o tej samej wartości, więc przestrzeń, którą możesz wykorzystać do pracy, kurczy się w miarę trwania gry. Trudność w 2048 jest spowodowana przez stan planszy i nie jest stosowana przez grę.

Nic w grze nie zmienia się podczas gry

Warto to sprecyzować, bo wielu graczy zakłada inaczej. Siatka jest stała w momencie rozpoczęcia gry — Klasyczny 4×4 pozostaje 16 komórek, Duży 5×5 pozostaje 25, Ekspert 6×6 pozostaje 36— i nic nie zmienia jego rozmiaru w połowie gry. Każde odrodzenie to 2 dziewięć razy na dziesięć i 4 raz na dziesięć, a stosunek ten jest taki sam w ruchu 1 i ruchu 900. Nie ma przyspieszenia, nie ma zegara czasu akcji, nie ma wrogiego umieszczania spawnu, żadnych ukrytych ustawień, które obrócą się przeciwko tobie, gdy Twój wynik przekroczy próg. W grze stosuje się tę samą szóstkę przepisy z 2048 r od początku do końca.

Jeśli więc wydaje się, że gra obróciła się przeciwko tobie, przyczyna leży na planszy, a nie w kodzie.

Co właściwie staje się trudniejsze: Twoja wolna przestrzeń

Gra 4×4 otwiera się z 14 pustymi komórkami. Każdy ruch zmieniający planszę dodaje dokładnie jedną płytkę, a każde połączenie usuwa dokładnie jedną płytkę, więc wolne miejsce pozostaje stałe tylko wtedy, gdy łączysz się co najmniej raz na ruch. W momencie, gdy wykonujesz ruchy, które mieszają płytki bez ich łączenia, liczba spada do — i nigdy nie wraca samodzielnie.

Na początku jest to niewidoczne. Mając dziesięć pustych komórek, możesz sobie pozwolić na kilka niechlujnych ruchów, odrodzić 4 w niezręcznym kącie i wciąż masz miejsce na reorganizację. Przy trzech pustych komórkach ten sam błąd kończy serię. Oto cała krzywa trudności roku 2048: ten sam błąd nic nie kosztuje na początku i wszystko na końcu. Celowe zarządzanie tą liczbą jest objęte art jak zachować puste komórki w 2048 roku.

Dlaczego jedna duża płytka jest trwała

Płytki łączą się tylko z płytkami o dokładnie tej samej wartości. 1024 znajdujący się na środku twojej planszy nie może łączyć się z 512 obok niego, 256 nad nim, ani niczym innym —, może spotkać tylko kolejne 1024. Kolejne 1024 to nie lada wyzwanie: przy rzeczywistym tempie pojawiania się gry potrzeba około 465 więcej spawnowanych płytek, aby złożyć jeden od zera.

W praktyce oznacza to, że źle umieszczony duży kafelek nie jest porażką, przez którą przechodzisz, jest to komórka, którą na stałe poddałeś do końca gry. Zrób to dwa razy, a płyta 4×4 będzie w rzeczywistości płytą 14-ogniwową. Oto mechanizm stojący za prawie każdą grą w roku 2048, która się zawiesza: nie pech, ale dwie lub trzy duże płytki, które wylądowały gdzieś, gdzie nie można ich ponownie połączyć z partnerem.

Dlaczego późna faza gry karze każdy spawn

Nowe kafelki lądują w losowo pustej komórce i nie masz wpływu na którą. Kiedy dwanaście komórek jest wolnych, źle umieszczona 2 jest trywialnie absorbowana. Kiedy dwie komórki są wolne, 2, które wyląduje pomiędzy twoim 512 a twoim 256, może przerwać łańcuch, który spędziłeś na budowaniu gry, i może nie być żadnego legalnego ruchu, który by to naprawił.

Inną pułapką w późnej fazie gry jest zasada jednego połączenia na ruch. Kafelek utworzony w wyniku połączenia jest zablokowany na pozostałą część tego machnięcia, więc rząd czterech dwójek składa się z dwóch czwórek, a nie jednej 8. Na zatłoczonej planszy oznacza to, że nie możesz kompresować tak szybko, jak wygląda na to pozycja, na którą powinna pozwalać, a ruch odzyskiwania, na który liczyłeś, uwalnia jedną komórkę zamiast trzech. Unikanie zakończenia gry w 2048 roku przechodzi przez ucieczki, które są nadal dostępne w tym momencie.

Czy po płytce 2048 robi się trudniej?

Tak, ale tylko poprzez stan płyty. Dotarcie do roku 2048 nie zmienia żadnej reguły — na ekranie wyników pojawia się komunikat Kontynuuj, który oddaje planszę dokładnie tak, jak stała i ponownie uruchamia zegar. Różni się tym, że kafelek 2048 zajmuje teraz na stałe komórkę i może się połączyć tylko z drugim 2048, co wymaga około 931 więcej odrodzonych płytek do zbudowania. Kontynuujesz pracę, mając mniej użytecznej komórki i znacznie dłuższy łańcuch, aby utrzymać porządek.

Każde kolejne podwojenie powtarza wzór z dwukrotnie większą ilością materiału i zamkniętą o jedną komórką więcej, dlatego 4096 jest znacznie twardsze niż 2048 i 8192 znowu trudniejsze. Większe siatki nie eliminują problemu, ale kupują dla niego miejsce: Ekspert 6×6 ma 36 komórek, więc płytka osierocona kosztuje proporcjonalnie mniej. Szerszy zestaw 2048 Płytka przedstawia przede wszystkim sposób zapobiegania skręcaniu się płytek.