Czy w 2048 r. został rozwiązany przez AI?

2048 nie zostało rozwiązane w formalnym sensie teorii gier — nie istnieje pełna tabela optymalnych ruchów, ponieważ gra ma przestrzeń stanów około 10 do potęgi 47, która jest o wiele za duża, aby można ją było obliczyć wyczerpująco. Sztuczna inteligencja zbliżyła się do niej w praktyce i przy okazji potwierdziła, które ludzkie strategie są rzeczywiście prawidłowe.

Najskuteczniejsze podejścia do sztucznej inteligencji

• Wyszukiwanie w programie Expectimax — probabilistycznie ocenia wszystkie możliwe pojawienia się płytek i wybiera ruch z najlepszym oczekiwanym wynikiem w wielu przyszłych stanach. Opublikowane wdrożenia podają współczynnik wygranych w przedziale od 90 do 99 procent, w zależności od głębokości wyszukiwania.
• Wyszukiwanie drzew w Monte Carlo (MCTS) — symuluje tysiące losowych partii z aktualnej pozycji i wybiera statystycznie najlepszy ruch. Zbliża się do podobnych współczynników wygranych przy mniej precyzyjnych obliczeniach.
• Uczenie się przez głębokie wzmacnianie — sieci neuronowe przeszkolone w milionach gier, w które grali samodzielnie, osiągając wydajność porównywalną do oczekiwanej na dużą skalę.

Dlaczego „rozwiązany” to złe słowo

Rozwiązana partia to taka, w której przy doskonałej grze znany jest wynik z każdej osiągalnej pozycji — jak w przypadku warcabów. 2048 dwukrotnie nie zdaje egzaminu. Po pierwsze, przestrzeń stanów jest nie do wyliczenia. Po drugie, i co ważniejsze, rok 2048 nie jest deterministyczny: przeciwnikiem jest losowy spawn, więc nawet doskonały gracz nie może zagwarantować wygranej z danej pozycji, a jedynie najlepszy dostępny oczekiwany wynik. Dlatego też współczynnik zwycięstw AI utrzymuje się na stałym poziomie poniżej 100 procent, a nie na poziomie pewności – pozostałe straty mają charakter strukturalny, a nie brak głębokości wyszukiwania. Jak to wygląda od strony ludzkiej, jest włączone czy zawsze możesz wygrać 2048?

Co to oznacza dla ludzkich graczy

Praktyczny wniosek z badań nad sztuczną inteligencją jest jasny: strategie, na których skupia się sztuczna inteligencja – , wiersze monotoniczne, maksymalizacja pustych komórek – są naprawdę optymalne. Gracze-ludzie, którzy je stosują, postępują słusznie, tyle że nie potrafią patrzeć na tysiące ruchów do przodu. Badania nad sztuczną inteligencją weryfikują strategie; nie ujawnia żadnego skrótu, który uczyniłby grę banalnie łatwą dla człowieka.

2048 pozostaje popularnym punktem odniesienia w badaniach nad sztuczną inteligencją właśnie dlatego, że jest nietrywialny: wystarczająco mały, aby można było szybko przeprowadzić iterację, i wystarczająco złożony, aby wymagać prawdziwej strategii wybiegania w przyszłość.